Huilend las hij zijn brief voor in de rechtbank. 'Het voelt alsof mijn hart uit mijn lichaam is getrokken. Ik mis mijn lieve zoontje Timo.' Verder dan die twee regels kwam de verdachte niet. Overmand door emoties overhandigde hij de brief aan zijn advocaat. 'Ik lig elke nacht te huilen', las de advocaat verder. 'Mijn vriendin, ons zoontje en ik, we waren zo gelukkig. Ik zong elke dag liedjes voor hem. En hij had zo'n ondeugende lach.'

De man zei in opdracht van de ambulancepost zijn zoon door elkaar te hebben geschud, nadat het mis bleek te zijn met het jongetje. 'Ik heb hem geprobeerd te redden.' Uit onderzoek zou echter zijn gebleken dat de baby daarvoor ook al door elkaar was geschud. Op grond van de 'geschokte rechtsorde' zag de officier van justitie niets in het verzoek om de voorlopige hechtenis te schorsen. 'Gelet op de rapportages die er liggen, waarin terbeschikkingstelling met voorwaarden wordt geadviseerd, lijkt me het van belang dat verdachte in hechtenis blijft.'
De advocaat vond dat zijn cliënt de tijd moest krijgen om de dood van zijn zoon te verwerken. ,,Stel dat zijn onschuld wordt bewezen, dan heeft hij nooit de kans gehad om het verwerken. Hij kan niet naar zijn vriendin en niet naar het grafje.'' Daarnaast zou het onderzoek zeker nog maanden duren. ,,Hij kan niet al die tijd in onzekerheid worden gehouden. Dan denkt de samenleving maar een keer 'wat raar dat deze man vrijkomt.'
De rechtbank trok zich terug om over het verzoek na te denken. Na lang beraad kwam ze tot het besluit dat de verdachte vanaf vrijdag naar huis mag. De hechtenis van de verdachte werd geschorst onder de voorwaarden dat hij verschijnt op alle uitnodigingen van de rechtbank.